حق به جانب

کلی مطلب نوشتم برای دوستی، در جواب اونهمه حرف سه چهار کلمه نوشت که حتی یک کلمه هم جواب من نبود. خیلی بیشتراز این یه مشت حرف براش زحمت کشیدم. شاید فکر میکنه وظیفست. شاید این سه چهار کلمه حرف همه چی توش باشه. جایگاه روشن میشه. شاید خوبی و صبر ادم رو وظیفه میدونن. نمیگم مهم نیس. مهمه. مثل دوستی که دوست داره صفحه شخصیش رو ببنده صد بار هم فالو بدی به روش نیاره اما دلش میخواد صفحه شما براش همیشه باز باشه. چشماتو باز کن. حق به جانب بودن موجب رشد شما نمیشه. درجا میزنی و روزی چشمی رو که خودت باز نکردی باز میکنه زمونه و اون روز دیره برای جبران. اینجوری که پیش میری ظلم هم میکنی و براش دلیل داری تو ذهنت و باز هم حق به خودت میدی و تا اخر در همین فکر مسخره خواهی موند. این چیزها شاید کوچیک و مسخره به نظر بیاد ولی وقتی ادم ها نزدیک هستن شاید مهم باشه. به هر حال بدون ناراحتی راه من انجام کاریه که درسته. شاید گاهی درستی عین رفتار دیگران باشه

آقاتلخه