نشسته به هیچ

ده بار نوشتم و پاک کردم. دست به موهام می کشم. انگشتام هی به هم روبرو میشن و متوقف میشن. نگاهم خیره میشه. تنم اینجاس فکرم دور. حتی خودم نمیدونم کجاس. جوریه که باید بگذره. اینجوری میشه حالت فقط باید آروم بگذرونیش. خوبش اینه که اینجوری نشی. یا دیر به دیر بشی. ولی اگر بشی و اروم ردش کنی هم بد نیس. سخته. این حال خیلی لعنتیه

آقاتلخه