تو مثل یک موسیقی بی کلام هستی
تو مثل یک سختی راه هستی
و من هنوز با انگشت هایم زخمهای جاده را مرتب
و دیوار چین را قیچی میکنم
تو مثل یک زمین پیر ، هستی
عقربه ها بیخود تلاش می کنند
بیخود دور سرم می چرخند
تو مثل یک ساعت زنگ زده زیر مبل هستی
برچسب:
نویسنده: پارسا زارعینیا